Polycarbonatum, vulgo PC abbreviatum, est resina thermoplastica fortis, plerumque ex bisphenolo A et phosgeno producta, sed nunc etiam sine usu methodorum productionis phosgeni evoluta, et industrialisata est initio annorum 1960 et productio industrialis magna fine annorum 1990. Nunc est secunda plastica machinalis post polyamidum maxime producta. Nomen eius a grege CO3 interno trahitur.

Lamina polycarbonata novum genus tabulae solaris est, et eius praestans efficacia eam primam electionem materiae tectorum solariorum facit.
1. Transmissio lucis: Tabula solaris polycarbonata maximam transmittanciam lucis 89% habet, quae vitro comparabilis est. Tabula UV obducta, cum soli exposita, non flavescet, nebulam faciet, nec transmittanciam lucis imbecillam producet, et iactura transmittantiae lucis tantum 6% post decem annos est, dum iactura PVC ad 15%-20% et fibra vitrea ad 12%-20% pervenit.
2. Resistentia ad ictum: vis ictus est 250-300 vicibus maior quam vitrum ordinarium, crassitudo tricies maior quam tabulae acrylicae, et 2-20 vicibus maior quam vitrum temperatum. Malleo 3 kg deorsum, duobus metris sine fissuris, famam "vitri infrangibilis" et "chalybis sonantis" consequitur.